ภาพรวมตลาดแรงงานสิงคโปร์ในปี 2568: ความแข็งแกร่งเชิงตัวเลขกับความท้าทายด้านความเชื่อมั่น

แม้สิงคโปร์จะมีข่าวการเลิกจ้างพนักงานต่อเนื่องตลอดปี 2568 แต่รายงานจากกระทรวงการค้าและอุตสาหกรรม (MTI) สะท้อนว่าตลาดแรงงานโดยรวมโดยมีความแข็งแกร่ง โดยตั้งแต่ไตรมาส 1–3 มีการจ้างงานเพิ่มขึ้นรวม 49,700 ตำแหน่ง ครอบคลุมทุกภาคส่วน โดยข่าวการเลิกจ้างในครึ่งปีหลังจากบริษัทต่าง ๆ ส่วนใหญ่เกิดจากการปรับโครงสร้างองค์กร การลดต้นทุน การแข่งขันที่รุนแรง และการเข้ามาทดแทนของปัญญาประดิษฐ์ (AI) ซึ่งแม้จะเป็นการปรับตัวเชิงกลยุทธ์เพื่อความยั่งยืน แต่ก็สร้างแรงกดดันต่อแรงงานและสังคมโดยรวมไม่น้อย

ทั้งนี้ ปรากฏการณ์ดังกล่าวได้นำไปสู่สิ่งที่สังคมสิงคโปร์เรียกว่า “Job Hugging” ซึ่งหมายถึงการที่แรงงานเลือกที่จะทำงานที่เดิมโดยมีความกลัวหรือลังเลที่จะลาออกเนื่องจากเกรงว่าจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการถูกเลิกจ้าง

ภาพรวมตลาดแรงงานสิงคโปร์

จากรายงาน Economic Survey of Singapore, Third Quarter 2025 ของ MTI ระบุว่า สถานการณ์ตลาดแรงงานโดยรวมยังคงมีความมั่นคง โดยอัตราการว่างงาน (Unemployment) ที่ปรับตามฤดูกาลในเดือนกันยายน 2568 เมื่อเทียบกับเดือนมิถุนายน 2568 พบว่า ภาพรวมยังคงทรงตัวที่ร้อยละ 2.0 โดยแรงงานท้องถิ่น (Residents) อยู่ที่ร้อยละ 2.8 ขณะที่กลุ่มพลเมือง (Singapore Citizen) เพิ่มขึ้นเล็กน้อยจากร้อยละ 2.9 เป็น 3.0

จำนวนผู้อยู่อาศัยที่ว่างงานประมาณ 68,500 คน (ในจำนวนนี้มีจำนวนพลเมืองสิงคโปร์ 61,500 คน) สูงกว่าตัวเลขผู้ว่างงานในเดือนมิถุนายน 2568 ที่มีจำนวนผู้อยู่อาศัย ว่างงาน 67,500 คน (ในจำนวนนี้เป็นพลเมือง 58,600 คน) สะท้อนแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยในตลาดแรงงานภายในประเทศ

กราฟแสดงอัตราการว่างงาน (ที่ปรับตามฤดูกาล) ในปี 2024-2025 โดยแบ่งตามกลุ่ม: โดยรวม, ประชาชน, และพลเมืองสิงคโปร์

ในด้านการจ้างงาน (Employment) โดยรวมในไตรมาสที่สามของปี 2568 เพิ่มขึ้น 29,900 ตำแหน่ง (ตัวเลขดังกล่าวได้รวมแรงงานคนรับใช้ต่างชาติ (Migrant Domestic Workers-MDWs) ไว้ด้วย) สูงกว่าไตรมาสที่สองซึ่งเพิ่มขึ้นเพียง 12,900 ตำแหน่ง การเติบโตของการจ้างงานในไตรมาสนี้มาจากหลายภาคส่วน ได้แก่ ภาคการก่อสร้าง (Construction) เพิ่มขึ้น 13,700 ตำแหน่ง ภาคอุตสาหกรรมบริการอื่น (Other Services Industries)1 เพิ่มขึ้นราว 13,000 ตำแหน่ง ภาคการผลิต (Manufacturing) เพิ่มขึ้น 5,400 ตำแหน่ง การเงินและประกันภัย (Financial & Insurance Services) เพิ่มขึ้น 2,100 ตำแหน่ง และที่พักแรม (Accommodation) เพิ่มขึ้น 1,000 ตำแหน่ง

ในทางกลับกันการเลิกจ้าง (Retrenchments) ในไตรมาสสาม ยังปรากฏในบางภาคส่วน ได้แก่ ภาคการค้าส่ง (Wholesale Trade) ลดลง 2,900 ตำแหน่ง ภาคการบริหารและบริการสนับสนุน (Administrative & Support Services) ลดลง 2,700 ตำแหน่ง ภาคอสังหาริมทรัพย์ (Real Estate) ลดลง 1,200 ตำแหน่ง และภาคสารสนเทศและการสื่อสาร (Information & Communication) ลดลง 800 ตำแหน่ง

เมื่อพิจารณาภาพรวมตั้งแต่ไตรมาสหนึ่งถึงสามของปี 2568 พบว่าตัวเลขจ้างงานโดยรวมเพิ่มขึ้น 49,700 ตำแหน่ง โดยภาคส่วนที่มีการจ้างงานเพิ่มขึ้นมากที่สุด ได้แก่ ภาคอุตสาหกรรมบริการอื่น (เพิ่มขึ้น 27,600 ตำแหน่ง) ตามด้วยภาคการก่อสร้าง (เพิ่มขึ้น 18,500 ตำแหน่ง) ภาคการเงินและประกันภัย (เพิ่มขึ้น 10,300 ตำแหน่ง) และภาคการผลิต (เพิ่มขึ้น 5,900 ตำแหน่ง) ตามลำดับ ขณะที่ภาคที่มีการจ้างงานมากสุด ได้แก่ ภาคอสังหาริมทรัพย์ (ลดลง 4,400 ตำแหน่ง) ภาคสารสนเทศและการสื่อสาร (ลดลง 4,100 ตำแหน่ง) ภาคบริการวิชาชีพ (Professional Services) (ลดลง 4,100 ตำแหน่ง) ภาคการค้าปลีก (Retail Trade) (ลดลง 3,800 ตำแหน่ง) และ ภาคการค้าส่ง (ลดลง 1,900 ตำแหน่ง) ตามลำดับ

กราฟแสดงการเปลี่ยนแปลงการจ้างงานตามภาคส่วนในไตรมาสที่ 3 ปี 2025 โดยมีข้อมูลเกี่ยวกับการจ้างงานในแต่ละภาคส่วน เช่น การก่อสร้างและบริการอื่นๆ
ตารางแสดงการเปลี่ยนแปลงการจ้างงานตามภาคส่วนในปี 2025 โดยแสดงข้อมูลการเปลี่ยนแปลงในไตรมาสที่ 1, 2 และ 3 รวมถึงยอดรวมในปี

 บริษัทในสิงคโปร์ที่ประกาศเลิกจ้างในช่วงครึ่งหลังของปี 2568

การเลิกจ้างในสิงคโปร์ตั้งแต่ปี 2567 ต่อเนื่องถึงครึ่งปีหลังของปี 2568 ไม่ได้เป็นการชะลอตัวชั่วคราวจากวัฏจักรเศรษฐกิจ แต่สะท้อนถึงการปรับตัวเชิงโครงสร้างเชิงระบบ (structural adjustment) ของภาคธุรกิจในหลายอุตสาหกรรม โดยมีปัจจัยหลัก ได้แก่ การย้ายงานไปประเทศต้นทุนต่ำ การนำเทคโนโลยีอัติโนมัติมาทดแทนแรงงาน การเปลี่ยนรูปแบบธุรกิจและพฤติกรรมผู้บริโภค และต้นทุนดำเนินงานในสิงคโปร์ที่สูงขึ้น

การเลิกจ้างกระจายตัวในภาคการเงิน เทคโนโลยี สื่อ พลังงาน และการเดินทาง โดยตำแหน่งงานระดับผู้ปฏิบัติหรือสนับสนุน (back-office / operations) ได้รับผลกระทบมากขึ้น สะท้อนแรงกดดันต่อโครงสร้างตลาดแรงงานในระยะถัดไป โดยบริษัทที่มีการเลิกจ้างอย่างมีนัยสำคัญ (significant cases) ได้แก่

ภาคการเงิน

Standard Chartered ปลดพนักงานกว่า 80 คน ส่วนใหญ่เป็นฝ่ายเทคโนโลยีและปฏิบัติการ โดยในส่วนนี้ถูกย้ายงานไปอินเดีย เป็นการปรับโครงสร้างเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและลดต้นทุน โดยมีเป้าหมายเพื่อคืนเงินให้ผู้ถือหุ้น
เพิ่มอีกประมาณ 2 พันล้านดอลลาร์สิงคโปร์ ซึ่งก่อนหน้านี้ในเดือนพฤศจิกายน 2567 ธนาคารได้ปลดพนักงานในสิงคโปร์ ลอนดอน และฮ่องกงไปแล้วประมาณ 100 คน

ภาคเทคโนโลยี

Ninja Van บริษัทโลจิสติกส์ปลดพนักงานในสิงคโปร์เพิ่มอีกร้อยละ 12 ของกำลังคน หลังจากเคยปลดในปี 2567 โดยเน้นทีมเทคโนโลยี เพื่อปรับรูปแบบธุรกิจและสร้างการเติบโตอย่างยั่งยืน

ภาคสื่อและคอนเทนต์

SPH Media ปลดพนักงานฝ่ายผลิต 11 คน หลังยุติการใช้งานเครื่องพิมพ์ที่มีอายุการใช้งานกว่า 30 ปี เพื่อรักษาคุณภาพการพิมพ์และเพิ่มประสิทธิภาพ ซึ่งก่อนหน้านี้ ในเดือนพฤศจิกายน 2567 ได้ปลดพนักงาน
ฝ่ายเทคโนโลยีไปแล้ว 34 คน

Mediacorp ปลดพนักงานจำนวน 93 คน ทั้งองค์กร รวมถึงระดับอาวุโส สาเหตุเกิดจากการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างในอุตสาหกรรมสื่อ ประกอบกับการแข่งขันที่รุนแรงจากแพลตฟอร์มดิจิทัล และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมผู้บริโภคที่หันไปนิยมเนื้อหาสั้น เน้นการใช้งานผ่านมือถือมากขึ้น

ภาคพลังงานและอุตสาหกรรม

ExxonMobil มีแผนลดจำนวนพนักงานในสิงคโปร์ลงร้อยละ 10–15 ภายในสิ้นปี 2570 ซึ่งจะกระทบพนักงงานจำนวน 500 คน จาก 3,500 คน พร้อมย้ายสำนักงานไปเกาะจูร่ง เพื่อรวมการดำเนินงานและเพิ่มประสิทธิภาพการแข่งขัน

ภาคการท่องเที่ยวและการเดินทาง (Travel & Tourism Services)

Agoda ปรับลดฝ่ายบริการลูกค้าในสิงคโปร์ ฮังการี และจีน กระทบพนักงานในสิงคโปร์ราว 50 คน ครอบคลุมตั้งแต่เจ้าหน้าที่บริการลูกค้าจนถึงผู้จัดการระดับภูมิภาค รวมถึงทีมสนับสนุนหลายภาษาที่ทำหน้าที่ดูแลและแก้ไขปัญหาของนักเดินทาง เพื่อเพิ่มความคล่องตัวและประสิทธิภาพองค์กร

Changi Travel Services (CTS) บริษัทในเครือของ Changi Airport Group ที่ให้บริการแลกเปลี่ยนเงินตราและบริการอื่น ๆ แก่นักเดินทางได้ปลดพนักงาน 30 คน ภายใต้การปรับโครงสร้างเพื่อรับมือสภาวะตลาดที่เปลี่ยนแปลง

Jetstar Asia สายการบินซึ่งมีฐานอยู่ในสิงคโปร์ได้ปิดกิจการ ส่งผลให้พนักงานกว่า 500 คน ถูกเลิกจ้าง สาเหตุจากต้นทุนซัพพลายเออร์สูงขึ้น ค่าธรรมเนียมสนามบินแพง และการแข่งขันจากสายการบินราคาประหยัด

BlueSG บริษัทผู้ให้บริการรถยนต์ไฟฟ้าแบบเช่าได้เลิกจ้างพนักงานโดยไม่เปิดเผยจำนวน โดยมีสาเหตุจากการลดขนาดการดำเนินงานชั่วคราว เพื่อเตรียมยกระดับแพลตฟอร์มให้รองรับความต้องการด้านการเดินทางในเมืองที่เปลี่ยนแปลง

ปรากฏการณ์ “job hugging”

ปรากฎการณ์นี้เคยเกิดขึ้นแล้วในช่วงวิกฤตการเงินปี 2551 และการระบาดของโควิด-19 อย่างไรก็ตาม สิ่งที่แตกต่างออกไปในช่วงปี 2567-2568 คือ ปัจจัยที่ส่งผลต่ออัตราการลาออกที่ลดลงไม่ได้เกิดจากวิกฤตเศรษฐกิจหรือสาธารณสุขเหมือนที่ผ่านมา แต่เกิดจากบรรยากาศที่ซบเซาและสัญญาณการฟื้นตัวที่ไม่ชัดเจนในตลาดรงงานสิงคโปร์ ซึ่งปรากฏการณ์นี้สะท้อนความระมัดระวังของพนักงานที่เพิ่มขึ้นในตลาดแรงงานผ่านความรู้สึกกลัวความสูญเสีย (Loss aversion) มากกว่าความภักดีต่อองค์กร ทำให้พนักงานเลือกที่จะอยู่ในงานที่พอทนได้ (Region-beta paradox) มากกว่าลาออกเพื่อไปเสี่ยงกับงานใหม่

ข้อมูลจากกระทรวงแรงงานสิงคโปร์ (Ministry of Manpower-MOM) ระบุว่าอัตราการลาออกเฉลี่ยรายปีลดลงเหลือร้อยละ 1.3 ในปี 2567 และร้อยละ 1.2 ในครึ่งแรกของปี 2568 ซึ่งเป็นระดับต่ำที่สุดตั้งแต่ปี 2549 ขณะเดียวกัน ระยะเวลาเฉลี่ยในการทำงานเพิ่มขึ้นเป็น 8 ปี สะท้อนความมั่นคงในตลาดแรงงานที่สูงขึ้น โดยในปี 2567 จำนวนแรงงานในกลุ่ม PMETs (Professionals, Managers, Executives, Technicians) มีอัตราการลาออกอยู่ที่ร้อยละ 0.9 ซึ่งต่ำกว่ากลุ่มแรงงานธุรการ การขาย และบริการ ที่มีอัตราการลาออกร้อยละ 2 รวมถึงแรงงานผลิตและขนส่งที่อยู่
ร้อยละ 1.5

แรงกดดันและความเสี่ยงในตลาดแรงงานสิงคโปร์

ผู้สมัครงานและพนักงานในหลายอุตสาหกรรม โดยเฉพาะภาคเทคโนโลยี อีคอมเมิร์ซ และบริการวิชาชีพ กำลังแสดงออกถึงความระมัดระวังมากขึ้นจากข่าวการเลิกจ้างซ้ำ ๆ  โดยปัจจัยที่สร้างความกลัว ได้แก่ การปรับโครงสร้างองค์กรและการลดต้นทุนที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้แรงงานเผชิญความไม่มั่นคงในการจ้างงาน ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ซึ่งมีศักยภาพในการแทนที่งานหลากหลายประเภท และการแข่งขันแรงงานที่เข้มข้นในตำแหน่งที่มีความเชี่ยวชาญสูงและมีจำนวนจำกัด

นอกจากนี้ยังมีปัจจัยเรื่องค่าตอบแทนและความโปร่งใสที่ไม่สอดคล้องกับภาระงานจริง กระบวนการสรรหาที่ยืดเยื้อ
ของบริษัทใหม่และการยื่นข้อเสนอของบริษัทเดิมที่ดีกว่าเพื่อรั้งพนักงานไว้ โครงสร้างค่าตอบแทนที่เปลี่ยนไป เช่น
การใช้โบนัสในรูปแบบหุ้นจำกัดสิทธิ (Restricted stock units-RSUs) รวมถึงความกังวลต่อหลักการ Last-in, First-outที่อาจทำให้พนักงานใหม่อาจถูกเลิกจ้างก่อนเมื่อมีการปรับโครงสร้าง

แรงงานยังเผชิญกับความไม่มั่นคงของตำแหน่งผู้นำระดับภูมิภาค ซึ่งส่งผลต่อพนักงงานที่มุ่งหวังความก้าวหน้าในอาชีพระดับสูง ผลกระทบจากสงครามการค้าสหรัฐ–จีน ภาษีการค้าที่สูงขึ้นและการปรับขึ้นภาษีการค้า ตลอดจนความไม่มั่นใจต่อการใช้ AI ในกระบวนการสรรหา ทำให้ผู้สมัครจำนวนมากเชื่อว่าประวัติการทำงานถูกกรองออกไปก่อนถึงมือผู้ประเมินจริง

ศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทย (BIC)
สถานเอกอัครราชทูต ณ สิงคโปร์

แหล่งข้อมูล:

ภาคผนวก:

  1. ภาคอุตสาหกรรมบริการอื่น (Other Services Industries) ได้แก่ 1) ภาคบริการอื่น ๆ (Other Services) เพิ่มขึ้น 9,700 ตำแหน่ง 2) ภาคสาธารณสุขและบริการสังคม (Health & Social Services) 3) ภาคศิลปะ บันเทิง และนันทนาการ (Art Entertainment & Recreation) 4) ภาคการบริหารราชการแผ่นดินและการป้องกันประเทศ (Public Administration & Defence) และ 5) ภาคการศึกษา (Education) ↩︎